هجران

داستان غم هجران تو با شمع گفتم آنقدر سوخت که از گفته پشیمانم کرد

قرمز و آبی

شنیدم در زمان خسرو پرویز


گرفتند آدمی را توی تبریز

به جرم نقض قانون اساسی

و بعضی گفتمان های سیاسی

ولی آن مرد دور اندیش، از پیش

قراری را نهاده با زن خویش

که از زندان اگر آمد زمانی

به نام من پیامی یا نشانی

اگر خودکار آبی بود متنش

بدان باشد درست و بی غل و غش

اگر با رنگ قرمز بود خودکار

بدان باشد تمام از روی اجبار

تمامش از فشار بازجویی ست

سراپایش دروغ و یاوه گویی ست

گذشت و روزی آمد نامه از مرد

گرفت آن نامه را بانوی پر درد

گشود و دید با هالو مآبی

نوشته شوهرش با خط آبی:

عزیزم، عشق من، حالت چه طور است؟

بگو بی بنده احوالت چه طور است؟

اگر از ما بپرسی، خوب بشنو

ملالی نیست غیر از دوری تو

من این جا راحتم، کیفور ِ کیفور

بساط عیش و عشرت جور و واجور

در این جا سینما و باشگاه است

غذا، آجیل، میوه رو به راه است

کتک با چوب یا شلاق و باطوم

تماما شایعاتی هست موهوم

هر آن کس گوید این جا چوب دار است

بدان آن هم دروغی شاخدار است

در این جا استرس جایی ندارد

درفش و داغ معنایی ندارد

کجا تفتیش های اعتقادی ست؟

کجا سلول های انفرادی ست؟

همه این جا رفیق و دوست هستیم

چو گردو داخل یک پوست هستیم

در این جا بازجو اصلا نداریم

شکنجه، اعتراف، عمرا نداریم

به جای آن اتاق فکر داریم

روش های بدیع و بکر داریم

عزیزم، حال من خوب است این جا

گذشت عمر، مطلوب است این جا

کسی را هیچ کاری با کسی نیست

نشانی از غم و دلواپسی نیست

همه چیزش تماما بیست این جا

فقط خودکار قرمز نیست این جا!

شاعر: هالو

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و یکم فروردین 1393ساعت 16:0  توسط یاور اصغرزاده  | 

بنده خدا فقط سلام كرد

شددختری از کوچه باغی میگذشت
یک پسر در راه ناگه سبز گشت

در پی اش افتاد و گفتا او سلام
بعد از ان دیگر نگفت او یک کلام

دختر اما ناگهان و بی درنگ
سوی او برگشت مانند پلنگ

گفت با او بچه پروی خفن
می دهی زحمت به بانویی چو من؟

من که نامم هست آزیتای صدر
من که زیبایم مثال ماه بدر

من که در نبش خیابان بهار
میکنم در شرکت رایانه کار

دختری چون من که خیلی خانمه
بیست و شش ساله _مجرد_دیپلمه

دختری که خانه اش در شهرک است
کوی پنجم_نبش کوچه_نمره شصت

در چه مورد با تو گردد هم کلام
با تو من حرفی ندارم والسلام!!!

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و یکم فروردین 1393ساعت 15:55  توسط یاور اصغرزاده  | 

گئتمه ترسا بالاسی منده سنه سایه گلیم

گئتمه ترسا بالاسی منده سنه سایه گلیم 

 دامنیندن یاپیشیم سنله کلیسایه گلیم

اذن وئر توی گئجه سی من ده سنه دایه گلیم   /   ال قا تا ندا سنه مشاطه٬ تماشایه گلیم

سن بو مهتاب گئجسه سی سئر چیخان بیر سرو اول   /   اذن وئر٬ منده دالو نجا سورو نوب سایه گلیم

منه ده باخدین اوشهلا گوزوله ٬من قارا گون  /    جرئتیم المادی بیر کلمه تمنای گلیم

من جهنم ده ده باش یاسدیقا قویسام سنیله    /    هیچ آییلمام کی دوروب جنت ماوایه گلیم

ننه قارنیندادا سنله اکیز اولسیدیم اگر    /     ایسته مزدیم دوغولوب بیرده بو د نیایه گلیم

سن یاتیب جنتی رویاده گورنده گئجه لر   /   منده جنتده قوش اوللام٬ کی او رویایه گلیم

قیتلیغ ایللر یاغشی تک قورویوب گوز یاشیمیز   /   کوی عشقونده گرک بیرده مصلایه گلیم

سنده صحرایه مارالار کیمی بیر چیخ ٬نولی کی    /    منده بیر صیده چیخا نلار کیمی صحرای گلیم

آلاهو ندان سن اگر قورخمیوب٬ اولسان ترسا   /    قورخورام من ده دونوب دین مسیحایه گلیم

شیخ صنعان کیمی دو نقوز اوتاریب ایللر جه    /     سنی بیر گورمک ایچون معبد ترسایه گلیم

یوخ صنم آنلامادیم٬ آنلامادیم ٬حاشا من  /    بوراخیم مسجدیمی ٬سنله کلیسایه گلیم!

گل چیخاق طور تجلایه٬ سن اول جلوه ی طور   /     من ده موسی کیمی ٬اوطور تجلایه گلیم

شیردیر شهریارین شعری ٬الینده شمشیر 

کیم دئیه ر من بئله بیر شیر له دعوایه گلیم؟

                                                                                                          شهریار


+ نوشته شده در  پنجشنبه نوزدهم بهمن 1391ساعت 0:56  توسط یاور اصغرزاده  | 

افسانه عشق

من پذیزفتم که عشق افسانه است
این دل درد اشنا دیوانه است
میروم شاید فراموشت کنم
با فراموشی هم اغوشت کنم
میروم با رفتن من شاد باش
از عذاب دیدنم ازاد باش
گرچه تو تنها تر از ما میروی
ارزو دارم ولی عاشق شوی
ارزو دارم بفهمی درد را
تلخی برخورد های سرد را
+ نوشته شده در  چهارشنبه یازدهم بهمن 1391ساعت 0:42  توسط یاور اصغرزاده  | 

وفالی چیركینه جان قربان ایلر....


وفالی چیركینه جان قربان ایلر

بی وفا گوزلین دوشمه دالینجا

قوی سنی اولدورسون غیرتلی دوشمان

 بی تعصیب قوهوما دالدالانینجا

عبث یره چالما میخ گئتمز داشا

چتیندیر دوز گئدن یولوندان چاشا

سوبای قال دونیادا  خانیمسیز یاشا

بی غیرت كیشینین قیزین الینجا

+ نوشته شده در  شنبه بیستم آبان 1391ساعت 15:50  توسط یاور اصغرزاده  | 

عشق

يک نفر امد قرارم را گرفت

برگ و بار و شاخسارم را گرفت

چهار فصل من بهار بود ، حيف

 باد پائيزي بهارم را گرفت

اعتباري داشتم در پيش عشق

با نگاهي،اعتبارم را گرفت

عشق يا چيزي شبيه عشق بود

آمد و دار و ندارم را گرفت

+ نوشته شده در  پنجشنبه چهارم خرداد 1391ساعت 0:13  توسط یاور اصغرزاده  | 

هرغنچه گليب اوز گولوم اولماز

اوز سودوگوم جانان كيمي اولماز

من ايسترم  گله   بو نازلي   ديلبر

هچ كيمسه  اونا تك  وفالي اولماز

اولدوز گوزليم  گؤيده  يئر آشسا

فكر  ايله مياخ آي  كيمي  اولماز

شيرين  گوزليم  گر شكر  اولسا

بير قطره گليب بال كيمي اولماز

گر بالدا   شيرين  اولسا  بو الده

فكر ايلميرم   يار كيمي    اولماز

                               شعراز آقاي بهرام 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیستم اردیبهشت 1391ساعت 23:51  توسط یاور اصغرزاده  | 

خسته ام از دنیا

زیر باران بودم همره غم تنها


چشم زیبایت گشت در آن شب پیدا


با دو چشمت گفتم بی خبر از مایی


از غروب و باران حال ما جویایی؟


هیچ میگویی او زیر باران تنهاست


یاد داری گفتی با تو باران زیباست


تو که گفتی هر شب در خیالم هستی


سرخی چشمانت داده بر من مستی


حال زیر باران با که هم آغوشی


زیر باران با او باده هم مینوشی؟


چشمت آرام چکاند فقط قطره شبنم


لحظه ای بارید او مثل باران نم نم


قطره قطره اشک بر رخم بوسه نهاد


تا گشودم چشم قلبم از غصه گداخت


گفتم ای سنگین دل تو مبار بر حالم


شیشه را میشکند سنگ اشکت بازم


چشمت از غصه به من خیره ماند و حیران


گفت زیر باران بی توام سرگردان

+ نوشته شده در  یکشنبه دهم اردیبهشت 1391ساعت 23:3  توسط یاور اصغرزاده  | 

سیب سرخ سهراب...

تو مرا باور کنی یا نکنی /آرزویم همه سرسبزی توست

من اگر باورت نمی کردم

عشق و غرورم را بی صدا تقدیمت نمی کردم

و سیب سرخ سهراب را

آسان تقدیمت نمی کردم

من اگر باورت نمی کردم

لحظه هایم را با تو تقسیم نمی کردم

آموخته ام که معرفت و دوستی را درست هجی کنم

می دانم که دوستی واژه مقدسی ست پس آن را در دفتر قلبم خط خطی نمی کنم...

+ نوشته شده در  جمعه یکم اردیبهشت 1391ساعت 22:1  توسط یاور اصغرزاده  | 

درد هجران

يك شبي از درد هجران چشم من نخفت

اين دل هجران كشيده بانگارم رازها بگفت

گفت اين هجران كه تومي گزيني در فراق من

سهل نيست،اين راز با آشنا هركس نگفت

گوئياتو خوشبخت مي پنداري خويشتن را بي من

باشدا بي دل بمان هركه اين را خوشبخت گفت

در فراقت مي كنم تحمل بي نهايت سخت ها

گربداني قدر دل هجران راجدا بايدنگفت

مي شكستم شب و روزتاكنم دلت شاد من

گرشكستي تو دلم باكه اين بايدبگفت

اي كه در فراقت مي كشم هجرها از نگار

باز بايد با دل از وصل نگاران بگفت

هركسي را ياراي درك درد هجران نباشد

گوش محرم بايد كه راز ازهجران شنفت

اي كه بستي به رويم تمام درهاي عالم را

بايد بداني كليددرهاي بسته از جاي ديگربجست

مي كنم راز و نياز با خداي خويش در ديار غربت

در غياب مهدي صاحب زمان نبايد بخفت

اي كه در بهار عمركردي پريشانم در جهان

باپريشاني و حيراني باتو چه هابايد بگفت

سالهاست مي سوزم از فراقت اي نگار

سوز هجران در بيابان،نالان با كه گفت

جزخدايت باكس ديگر مساز خويشتن را

هرچه خواهي نخواهي با او بايد بگفت

گر بيابي نگارت نعمتي ست با تو

گرنيارد روزگار حكمت است بايد بگفت

هجران1391

+ نوشته شده در  جمعه یکم اردیبهشت 1391ساعت 0:8  توسط یاور اصغرزاده  | 

هجران كشيده ام

دامن مكش بنازكه هجران كشيده ام                  نازم بكش  كه ناز رقيبان  كشيده ام

شايد چو  يوسفم  بنوازد عزيز مصر                     پاداش  ذلتي  كه به  زندان  كشيده ام

ازسيل اشك شوق دو چشمم معاف دار               كزاين دو چشمه آب،فراوان كشيده ام

جانا سري به  دوشم و دستي بدل گذار                آخر غمت  بدوش  دل وجان  كشيده ام

ديگر گذشته،از سروسامان  من مپرس                  من بيتودست ازاين سروسامان كشيده ام

تنها  نه  حسرتم  غم  هجران   يار  بود                  از روزگار سفله  دو چندان  كشيده ام

بس  در خيال، هديه  فرستاده ام  به  تو                 بيخوان و خانه حسرت مهمان كشيده ام

دور ازتو ماه من همه غم ها بيك طرف                    وين يك طرف كه منت دونان كشيده ام

اي تاسحر به علت  دندان نخفته شب                    با من بگوي قصه كه دندان كشيده ام

جزصورت تو نيست بر ايوان منظرم                         افسوس نقش صورت ايوان كشيده ام

از سركشي  طبع  بلند است شهريار                     پاي قناعتي كه  به  دامان  كشيده ام

                                                                                                                                    شهريار
برچسب‌ها: هجران کشیده, شهریار
+ نوشته شده در  شنبه بیستم اسفند 1390ساعت 23:29  توسط یاور اصغرزاده  | 

خزان

مترسان  مرا  از  بهاران  زرد            كه افسانه بود آنچه ديوانه كرد

تمام  دلم  را  تكانيد  و  ريخت          همان بادطوفاني و تلخ وسرد

خزان  آمد و غم  وزيدن   گرفت         وماند ازتنم نقشي ازرنج و درد

دراين عصرنامردي وحرف عشق        در اين قحطي عشق و انسان ومرد

نگاهم  به  چشمانش عادت  نكرد      همان ساده پوش وهمان دوره گرد

... و افسانه  شد ياد او  در  دلم          كه عمري مرا باغم آواره كرد

                                                              

                                                                  شعر از خانم سميه حيدري
برچسب‌ها: خزان, هجران
+ نوشته شده در  جمعه نوزدهم اسفند 1390ساعت 17:53  توسط یاور اصغرزاده  | 

هيجران

يوخ كؤنلوم ائوينده رخ دلداريدن اؤزگه

                        دنياده گؤزل گؤرمه دي گؤز ياريدن اؤزگه

هيجرانه دوشندن يانيرام هر گئجه گوندوز

                        اونسوز بو جاهاندا نه اولار ناريدن اؤزگه

افغان مداميم كيمه چاتدي اثر ائتدي

                        احواليمه ياندي يئر اوزو ياريدن اؤزگه

حلاج اولالي اولفتي قيردي هامي مندن

                        حق سؤيله يه ني كيم بينر داريدن اؤزگه

بيمار گؤزوندن ديله رم بيرجه علاجيم

                        بيماري دوشونمزگئنه بيماريدن اؤزگه

يوخ دير اثري ناله لرين قلب نيگاره

                        آهيم نه پريشان ائله سين تاريدن اؤزگه

مين دونگه سي مين بير دونومي وار بو طريقين

                         يوخ يار يولوندا بيليرم خاريدن اؤزگه

 

+ نوشته شده در  دوشنبه پانزدهم اسفند 1390ساعت 20:26  توسط یاور اصغرزاده  | 

شب سردی است و من افسرده
راه دوری است و پایی خسته
تیرگی هست و چراغی مرده
می کنم تنها از جاده عبور
دور ماندند ز من آدمها
سایه ای از سر دیوار گذشت
غمی افزود مرا بر غم ها
فکر تاریکی و این ویرانی
بی خبر آمد تا به دل من
قصه ها ساز کند پنهانی
نیست رنگی که بگوید با من
اندکی صبر سحر نزدیک است
هر دم این بانگ برآرم از دل
وای این شب چه قدر تاریک است
خنده ای کو که به دل انگیزم ؟
قطره ای کو که به دریا ریزم ؟
صخره ای کو که بدان آویزم ؟
مثل این است که شب نمناک است
دیگران را هم غم هست به دل
غم من لیک غمی غمناک است

                                سهراب سپهري

 

گوش کن،جاده صدا میزند از دور قدم های تو را
چشم تو زینت تاریکی نیست
پلک ها را بتکان،کفش به پا کن ،و بیا
و بیا تا جایی،که پر ماه به انگشت تو هشدار دهد
و زمان روی کلوخی بنشیند با تو
و مزامیر شب اندام تو را،مثل یک قطعه ی آواز به خود جذب کنند.
پارسایی ست در آنجا که تو را خواهد گفت:
بهترین چیز رسیدن به نگاهی ست که از حادثه ی عشق تر است...

                                                         سهراب سپهري

 


برچسب‌ها: شعر, هجران
+ نوشته شده در  شنبه سیزدهم اسفند 1390ساعت 21:39  توسط یاور اصغرزاده  | 

شعله عشق

يانار پروانه دور شمعيده آرتيق دولاندقجا

                       يِِِ‍ئتر وصل نيگاره شعلۀ عشق ايچره يانديقجا

اوزر ال باش و جانيندان اولارمعشوقينين مستي

                       گئدر صبري اليندن وصلت ديلبريوبانديقجا

غم هيجران يار عشق عالمينده  بير بويوك غمدير

                       اورك قانه دونر غم سايه سينده دالدالانديقجا

اوكي عاشيقدي كالاسي بو بازار ايچره بير جاندير

                       خريداره ساتار كالاسيني قانه بويانديقجا

نثارمقدم جانان ائدر عاشق نه يي وارسا

                       اولار شوريده سر چون خواب غفلتدن اويانديقجا

اوبحرعشقيدن"نوروزي"گربيرجرعه نوش ائتسن

                       دوشرسن چؤللره مجنون كيمي عشق ايچره يانديقجا


برچسب‌ها: شعله عشق, شعر, ترکی, هجران
+ نوشته شده در  سه شنبه نهم اسفند 1390ساعت 15:35  توسط یاور اصغرزاده  | 

کاشانه

ميخانه كجا،خانه كجا،كاشانه كجا

زين ره بي دل مي روم،آشيانه كجا

زين سراي محنت بار گر مي روم

خواهان كسي هستم نمي دانم به كجا

روشني و روز خوشم نبود در زندگي

كه بگويم چگونه بود و رفت كجا

خالي از مي و ميكده و ساقي ام

زين صداقت زكه پرسم كه بيايد به كجا

از بر دل و دلبر هم بروم روزي

گر كسي نيست كه پرسم بازم به كجا

روز خوش واين همه خوش بيني ها

گرچه هست اما عمر من واين كجا

زسراپردۀ وجودم سخني نخواهم گفت

گرچه اين وجود وسخنم بود كجا

ديده برسر مي سرايم اين سخن

كه همه بود ونبودم بربودند كجا

هجران26/10/1388
برچسب‌ها: شعر, کاشانه, هجران
+ نوشته شده در  سه شنبه نهم اسفند 1390ساعت 15:34  توسط یاور اصغرزاده  | 

درد فراق

 

گفتم كز شرح فراقت كه چه گويم

ترسم از دل بيگانه،به  كه  گويم

آسان  نشود  راز دلي  را

در غمكده جانان كه  بگويم

جان مي رود از دستم جانان

درد جانم از بس،به كه گويم

گفتم كه نهان خواهم سرّ درون را

آمد ز پي اش ندايي كه به كس نگويم

يك امروز بود كه مهمان توام

فردا را مهماني دل به كه گويم

آخر بسرآيد درد فراقت روزي

گو به من آخراين روز به كه گويم

هجران5/12/1390
برچسب‌ها: شعر, درد فراق, هجران
+ نوشته شده در  دوشنبه هشتم اسفند 1390ساعت 0:8  توسط یاور اصغرزاده  | 

وداع

 

 

 

 

مي روم خسته و افسرده و زار
سوي منزلگه ويرانه خويش

به خدا مي برم از شهر شما

دل شوريده و ديوانه خويش

مي برم تا كه در آن نقطه دور

شستشويش دهم از رنگ نگاه

شستشويش دهم از لكه عشق

زين همه خواهش بيجا و تباه

مي برم تا ز تو دورش سازم

ز تو اي جلوه اميد حال

مي برم زنده بگورش سازم

تا از اين پس نكند باد وصال

ناله مي لرزد

مي رقصد اشك

آه بگذار كه بگريزم من

از تو اي چشمه جوشان گناه

شايد آن به كه بپرهيزم من

بخدا غنچه شادي بودم

دست عشق آمد و از شاخم چيد

شعله آه شدم صد افسوس

كه لبم باز بر آن لب نرسيد

عاقبت بند سفر پايم بست

مي روم خنده به لب ‚ خوينن دل

مي روم از دل من دست بدار

اي اميد عبث بي حاصل

                              فروغ فرخزاد

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه سوم اسفند 1390ساعت 23:15  توسط یاور اصغرزاده  | 

قاصدك

قاصدك آمده بود

وچه سرگردان بود

گفتم او را:چه خبر آوردي؟

هيچ نگفت!

گفتم از كوي نگارم خبري داري؟

او هيچ نگفت!

گفتمش:خبرعهدو وفا يا خبر وصل نگار؟

يا كه ازمرگ رقيب؟اما نه!

خبرمرگ رقيبم هرگز

جزمن و او كه رقيبي نيست!

او رقيب من و من عاشق او

برده از من دل ومن هم بايد

بتوانم كه دل از او ببرم!

آه چه شد اي قاصدك بي خبرم؟!

لب گشود و گفت اين بار:

آمدم تا خبري راببرم!

گفته آن ياركه نزدتو بيايم،وبپرسم از تو...

زنگي چيست بگو عشق كجاست؟

وچه قدر اين عشق به حقيقت نزديك است؟

گفتمش پس بشنوآنچه كه من مي گويم

وببر آن را

نزداو بي كم وكاست

زنگي را هركس

به طريقي بيند

يكي از دل،يكي ازعقل ،يكي از احساس

ديگري با شعر،آن يكي با پرواز

گفته اند:حسي از غربت مرغان مهاجر

وچه زيبا گفتند

توبه آن يار بگو:زندگي باران است

زندگي درياست

زندگي ياس قشنگي است كه دل مي بويد

زندگي راز شگفتي است كه جان مي جويد

زندگي عزم سفر كردن دل در ره معشوق است

زندگي آبي درياست وعشق

غرق دريا شدن است

ولي اي دوست بدان

مي توان غرق نشد

مي توان ماهي اين دريا شد

شاد وئخرم به شنا پرداخت

شرطش آن است كه عاشق نشويم!

جاي آن از ته دل

و از سرجان

همه را دوست بداريم

همه چيزوهمه كس

همه نقش وهمه رنگ

همه شادي همه،همه غم

به خودم آمدم وديدم قاصدك ديگرنيست!

ونمي دانم از كي،باخودم حرف زد م!!

وصدافسوس كه آخر نشنيد از من

زندگي انگوري است...دانه دانه بايد آن را خورد

زندگي خاطردريايي يك قطره در آرامش رود

زندگي حس شكوفايي يك مزرعه باور بذر

زندگي باور درياست در انديشه ي ماهي در تنگ

زندگي فهم نفهميدن هاست

زندگي پنجره اي باز به دنياي وجود

تاكه اين پنجره باز است،جهاني باماست

فرصت بازي اين پنجره را دريابيم

در نبنديم به نور

در نبنديم به آرامش پرمهرنسيم

پرده از ساحت دل برگيريم

رو به اين پنجره باشوق سلامي بكنيم.

+ نوشته شده در  چهارشنبه سوم اسفند 1390ساعت 23:12  توسط یاور اصغرزاده  | 

شعر ترکی هجران

هجرانين غميلن    يانميشام

درد وغمدن چوخ  تالانميشام

عموربويي انتظار چكماخدان

اوركدن يانميشام اودلانميشام 


اشيدين هجرانين  ناله سين

ايليون آيريلقين چاره سين

تابيرگوزآچوب يوماسان

ويران اتدي هجران لانه سين 


دميشم ياريما منه بير ساز آلا

اوخويام  درد وغميم   يازيلا

هحرانين غمي منه خوشدور

تاكي الله  جانيمي  مندن آلا


 بله بولدوم آيريليق يالان اولار

سؤگي هميشه ليك قالان اولار

عمور بويي دي،نالان گزيرم

هجران دردي نه يامان اولار


 

بوگون هجران ناله سين بسلر

قمري تك سولار كنارينده جرسلر

ايله  ناله  و افغان  بو غميند ن

هركيم ايشيده هجران تك سسلر


 غم هجرانين مني يانديردي يامان

بوسنيق قلبيمي اوخلانديردي يامان

بولمديم هجرون بوقدر درد اولاجاق

سنسيزبوكونول نه پريشاندي  يامان

                                                      هجران2/12/90          

                                            

+ نوشته شده در  سه شنبه دوم اسفند 1390ساعت 23:52  توسط یاور اصغرزاده  | 

حج

 

دل خوش از آنيم كه حج مي رويم

غافل از آنيم كه كج مي رويم

كعبه به ديدار خدا مي رويم

او كه همين جاست كجا مي رويم

حج به خدا جز به دل پاك نيست

شستن غم از دل غمناك نيست


ياد دارم در غروبي سرد سرد

مي گذشت ازكوچه ما دوره گرد

داد مي زد:كهنه قالي مي خرم

دسته دوم جنس عالي مي خرم

كاسه وظرف سفالي مي خرم

گر نداري كوزه خالي مي خرم

اشك در چشمان باباحلقه بست

عاقبت آهي كشيد،بغضش شكست

اول ماه است و نان درسفره نيست

اي خدا شكرت ولي اين زندگيست؟

بوي نان تازه هوشش برده بود

اتفاقا مادرم هم  روزه بود

خواهرم  بي رو سري

 بيرون دويد

گفت آقا سفره خالي مي خريد؟


 همه روزه روزه بودن،همه شب نمازكردن

همه ساله حج نمودن،سفز حجاز كردن

 

 زمدينه تا به كعبه،سر و پا برهنه رفتن

 دو لب از براي لبيك،به وظيفه باز كردن

 

 به مساجد ومعابر،همه اعتكاف  جستن

 ز ملاهي و مناهي همه ،احتراز كردن

 

شب جمعه ها نخفتن،به خداي  رازگفتن

ز وجود بي نيازش،طلب  نياز كردن

 

 به خدا كه هيچ كس را،ثمرآنقد ر نباشد

 كه به روي نااميدي،ذر بسته باز كردن

                                                                             شعرازعلامه شيخ بهايي

+ نوشته شده در  سه شنبه دوم اسفند 1390ساعت 23:38  توسط یاور اصغرزاده  | 

مستانه شبي به كوي تو گذر كردم         آشفته وحيران به روي تو نظر كردم

گفتم سخني چنداز هجران وجدايي            از يارورفيق ناجنس تو را حذر كردم

                                                                                 هجران

+ نوشته شده در  جمعه بیست و هشتم بهمن 1390ساعت 20:36  توسط یاور اصغرزاده  | 

نفس تازه

 

 

يك نفس تازه كنم

با دل گرفته ي خويش

بي خبراز عالم امكان       

تنهاي تنها،

دور از يارمهربان

من چه كنم تايك نفس تازه كنم

خبراز احوال دلم نيست

نظري برمن مسكين كس ندارد

عالمي ابري

آسماني ناصاف وسوزان

چه كسي خواهد گفت روشن تر از اين

ناله ها،فريادها،همه حاضر

اوست تنها بي خبرازمن ودلم

نه نيست بي خبر،

خود را به بي خبري سپرده

شايد آيد روزي و خود برهاند ازاين بي خبري شايد!

آسمان صاف ونيلگون گردد و عمرم آغازي دوباره،

كنم پروازي در اين آسمان بي ابرو تازه

تا برسم به سر منزل عافيت وبسوزم درعشقش

باشوقي پروانه وار وعاشقانه!

           هجران

+ نوشته شده در  جمعه بیست و هشتم بهمن 1390ساعت 19:59  توسط یاور اصغرزاده  | 

وفاسيز دنيا

بي غيرت فاميلي وفاسيز دوستي                

خزل كيمي يل گتيرسه نيليرم

دلدا حاليما يانميان آدام

اوزده ياغلي ديل گتيرسه نيليرم

محبت آلماسين بلنن سورا

اوركده حرمتي سيلنن سورا

عزا مجلسينه اولنن سورا

طايفا يغوب ال گتيرسه نيليرم

منيله آغلايب گولمين دوستوم

اورگيمين سّريني بلمين دوستوم

ساغيمدا يانيما گلمين دوستوم

قبريم اوسته گل گتيرسه نيليرم

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و هفتم بهمن 1390ساعت 20:10  توسط یاور اصغرزاده  | 

هجران

هرچندرفته اي به تو اي يار دل خوشيم

با  خاطرات  كهنه  ديدار دل  خوشيم

ما عاشقان كوي تو را عاقلان شهر

انكار گر كنند  به انكار  دل  خوشيم

زخم زبان شنيدن وباز از تو دم زدن

عمريست تا كه ما به همين كار دل خوشيم

از آن سحر كه روزه ي هجران شروع شد

اي ماه ناتمام به افطار دل خوشيم

پرچيني ازخيال ميان شما و ماست

همسايه با توايم  و به ديوار دل خوشيم

ازشكر و از شكايت ما  بي خبر مباش

بسيار دل شكسته  و بسيار دل خوشيم
+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و هفتم بهمن 1390ساعت 19:53  توسط یاور اصغرزاده  |